Onderverdeling naar vorm:
- Calderavulkaan.
Wanneer een vulkaan na een eruptie inzakt, kan er later in de krater van
de oude vulkaan een nieuwe vulkaan ontstaan.
- Koepelvulkaan
Wanneer de lava wat dikker is van samenstelling, vloeit het niet zover uit.
Er ontstaat dan, afhankelijk van de chemische samenstelling van de lava, een
koepelvulkaan.
- Kegelvulkaan.
kegelvulkanen
vind je veelvuldig over de hele wereld in het vulkanisch landschap. Ze zijn
niet beroemd of berucht want hun uitbarstingen veroorzaken weinig schade of
andere ellende.
Kegelvulkanen zijn opgebouwd uit lava fragmenten. Die zijn afkomstig uit de
vulkaanopening of de uitlaat en hopen zich er omheen na uitstoting.
- Schildvulkaan.
Bij vulkanen van dit type is het magma in de magmahaard een dunne vloeistof.
Lavastromen leggen tientallen kilometers af, vooral als de uitbarsting lang
duurt. Zo hoopt zich niet telkens materiaal vlakbij de krater op maar
verspreidt zich tot ver in de omtrek. Na verloop van tijd en talloze
uitbarstingen met lavastromen ontstaat er een berg met flauwe hellingen. De
berg lijkt dan ook meer op een schild dan op een kegel.
- Stratovulkaan.
Bij deze vulkanen is het magma een dikke vloeistof en kan dus moeilijk tot
het aardoppervlak doordringen. De druk in de magmahaard moet dan eerst hoog
oplopen en dat kan lang duren. Stratovulkanen zijn gevaarlijk als ze
uitbarsten en hoe meer tijd er verlopen is na de vorige uitbarsting, hoe
heftiger de volgende wordt.
Meer vulkaaninformatie (o.a. eruptievormen)
Beschrijving van de vulkanen in
Costa Rica
Arenal
Soort: Actief
Vorm: Stratovulkaan Eruptievorm: Stromboli
Hoogte: 1643 meter
De Arenal is
misschien wel de mooiste en actiefste vulkaan ter wereld. Met zijn volmaakte
kegelvorm rijst de kolos statig uit boven de grasvlakten en bossen tussen La
Fortuna de San Carlos en Laguna de Arenal.
s’Avonds kan men (bij helder weer) gloeiende lava de
vulkaan af zien rollen, hetgeen een onvergetelijk schouwspel is. Doordat de
vulkaan zeer actief is mag men niet te dicht bij deze vuurspuwende berg komen,
er zijn echter rondom de berg uitkijkpunten die, op veilige afstand,
spectaculaire uitzichten op de vulkaan geven, zowel in als buiten het nationale
park. De laatste grote uitbarsting was op 29 juli 1968; de bewoners van de
streek zagen de Arenal destijds niet als vulkaan, maar als een gewone berg. Dit
misverstand kwam toen zeer duidelijk aan het licht: na 3000 jaren rust ontplofte
de vulkaan met groot geweld, zonder enige waarschuwing vooraf. Er kwamen 78
mensen en vele dieren om het leven bij deze uitbarsting. Sindsdien is de vulkaan
nooit meer helemaal rustig geweest en daarom wordt de vulkanische activiteit
ononderbroken geobserveerd door seismologen, vulkanologen en andere
wetenschappers.
Geschiedenis Arenal
Irazu
Soort: Actief
Vorm: Stratovulkaan Eruptievorm: Stromboli
Hoogte: 3432 meter
De nog altijd werkende, bijna kegelvormige
vulkaan is in 1963 voor het laatst uitgebarsten. De vulkaan spuwde twee jaar
lang aan een stuk door as, waardoor mensen in de wijde omgeving maskers voor de
mond moesten dragen. Tegenwoordig is de vulkaan een verzameling van grote en
kleinere kraters, van welke een aantal nog altijd roken. Sinds 1993 is de
vulkaan weer actief, en de periodieke asregens reiken soms tot het 32 kilometer
verderop gelegen Cartago. Vanwege deze activiteit is de toegang tot sommige
kraters beperkt. De naam Irazu betekent 'donder- en aardbevingberg' in de taal
van de indianen. Geschiedenis
Irazu
Poas
Soort: Actief
Vorm: Stratovulkaan Eruptievorm: Pliniaans
Hoogte: 2704 meter
De Vulkaan Poás in werd in
1910 beroemd, toen hij een stoomwolk ruim 6 km de hemel in blies en dus de
krachtigste geiser ter wereld kon worden genoemd. Op andere momenten joeg deze
vulkaan zuilen kokend water 300 m hoog de lucht in.
Men vermoedt dat dergelijk geisergedrag een teken is dat de vulkaan op zijn
retour is. Het ontstaat doordat oppervlakte water naar beneden sijpelt en in
aanraking komt met de warmtebron van zeer heet, maar afkoelend magma.
De vulkaan beschikt over drie kraters, waarvan er twee reeds lang slapen. Eén
gedoofde krater bevat een meer. De ander is bedekt met een miniatuurwoud dat
vrijwel constant in de wolken ligt. De laagste, actieve krater biedt echter nog
altijd een helse aanblik, een kaal maanlandschap van 1300 m doorsnede en 300 m
diepte. Door de regen glad geworden as vormt de bodem, doorspekt met roken de
sintelkegels en lavaklompen die van de dampende wanden zijn gespoeld. Een heet
moddermeer ligt op de bodem te stomen en verandert van wit naar groen als
zwaveldampen er van onderaf in worden geperst, waardoor het water verandert in
een zwavelzuuroplossing. Gedurende de afgelopen paar jaar geeft de Poás blijk
van steeds meer geiserachtige activiteiten. De intervals tussen de uitbarstingen
zijn korter geworden en het hiermee gepaard gaande zwavelgas en -stoom
veroorzaakten zure regen. Deze bracht behoorlijke schade toe aan de lokale
koffieplantages.
Geschiedenis Poas.
Rincon de la Vieja
Soort: Actief
Vorm: Stratovulkaan Eruptievorm: Pliniaans
Hoogte: 1895 meter
Het 14084 hectare
grote Parque Nacional Rincon de la Vieja ligt in de provincie Guanacaste.
Dit zelden bezochte, maar
zeer interessante nationale park ligt rond de nog altijd actieve vulkaan Rincon
de la Vieja. De laatste grote uitbarsting van de vulkaan vond plaats in 1991.
Bij helder weer heb je een fantastisch uitzicht vanaf de kraterrand van de
Rincon de la Vieja. In het noorden ligt het Meer van Nicaragua en in het westen
het park Santa Rosa met daarachter de Golfo Papagayo. Iets ten zuiden van de
krater ligt de Laguna Jilguero, een meer dat om de paar jaar van kleur
verandert. Volgens sommigen is de oorzaak van dit merkwaardige fenomeen dat het
water in de loop van de tijd op andere mineraallagen stoot.
Er ontspringen maar liefst 30
rivieren en beken in het nationale park Rincon de la Vieja. Het beschermen van
deze belangrijke watervoorraad was de belangrijkste reden om het park te
stichten. In het park kom je diverse heetwater- en zwavelbronnen tegen.
Geschiedenis Rincon
Turrialba
Soort: Actief
Vorm: Stratovulkaan Eruptievorm:
Strombolie/vulcano Hoogte: 3340 meter
De naam aan deze vulkaan is gegeven door de
Spaanse veroveraars Torre Alba, blanke berg. Dit vanwege de witte rookpluim die
uit de kratermond kwam. De vulkaan heeft drie kraters. Tussen de kraters zijn er
tekenen van vulkanische activiteit zichtbaar zoals fumarollen Ook zijn er
constant seismische schokjes waarneembaar. De vulkaankrater is alleen bereikbaar
via een zeer slechte weg.
Geschiedenis Turrialba
Barva
Soort: Slapend Vorm:
Stratovulkaan Eruptievorm: Slapend
Hoogte: 2904 meter
De berg is bedekt met dicht tropisch bos. Op de
top zijn drie meertjes de Barva, de Copey en de Danta. Er is geen vulkanische
activiteit waar te nemen.
Orosi
Soort: Slapend Vorm:
Stratovulkaan Eruptievorm: Slapend
Hoogte: 1487 meter
Deze asymmetrische piramide stijgt uit boven het
savanne landschap van Guanacaste. Er is geen vulkanische activiteit waar te
nemen.
De dode vulkanen:
Cacao: 1659 meter (Nationaal park van
Guanacaste),
Cacho Negro: 2150 meter (Nationaal park
Braulio Carrillo)
Chato: 1100 meter (Naionaal perk Arenal)
Coco: 634 meter (Nationaal park Isla del
Coco)
Miravalles: 2028 meter (Bergketen van
Guanacaste)
Platar: 2183 meter (Nationaal park Juan
Castro Blanco)
Povenir: 2267 meter (Nationaal park Juan
Castro Blanco)
Santa Maria: 1916 meter (Nationaal park
Rincon de la Vieja)
Tenorio: 1916 meter (Nationaal park
vulkaan Tenorio)
<<Terug naar info Costa Rica